Square du Vert-Galant

Het Square du Vert-Galant ligt op het westelijke puntje van het Île de la Cité, net onder de Pont Neuf. De huidige vorm is relatief recent, maar de locatie heeft een veel langere geschiedenis: tot het einde van de 16e eeuw eindigde het Île de la Cité vóór dit punt, en lagen er stroomafwaarts verschillende kleine eilandjes, met name het Île aux Juifs (Eiland van de Joden) en het Île à la Gourdaine (Eiland van de Gourdaine). Het Île aux Juifs is in het bijzonder verbonden met een van de beroemdste episodes in de geschiedenis van de Tempeliers. Op dit eilandje, dat toen eigendom was van de abdij van Saint-Germain-des-Prés, werden Jacques de Molay, de laatste Grootmeester van de Tempelorde, en Geoffroy de Charnay in maart 1314 op koninklijk bevel op de brandstapel verbrand. Een plaquette vlakbij het plein herdenkt deze executie tot op de dag van vandaag. De doorslaggevende transformatie kwam met de aanleg van de Pont Neuf, begonnen onder Hendrik III en voortgezet onder Hendrik IV, tussen 1577 en 1607. Om ruimte te maken voor de brug en de omgeving, werden de kleine eilandjes ten westen ervan geleidelijk aan verbonden met het Île de la Cité door de zijtakken van de Seine die ze scheidden, te dempen. Deze ingreep gaf het eiland zijn huidige westelijke punt en maakte ook de ontwikkeling van de Place Dauphine en de Place du Pont-Neuf mogelijk. De locatie bleef vervolgens nauw verbonden met Hendrik IV. In de 17e eeuw werd een eerste ruiterstandbeeld van de koning op de punt van het eiland geplaatst. Dit werd tijdens de Franse Revolutie verwoest en in 1818 vervangen door het huidige standbeeld, gemaakt door François-Frédéric Lemot. Hendrik IV gaf indirect ook zijn naam aan de toekomstige tuin: de koning had de bijnaam "Le Vert-Galant" (De Galante Groene), een uitdrukking die verwees naar een man die ondanks zijn leeftijd nog steeds ondernemend was met vrouwen, verwijzend naar zijn vele amoureuze avonturen. Lang voordat het een plein werd, diende de punt van het eiland verschillende doeleinden. Rond 1765 werd een deel van het land gebruikt om te baden. In 1865 vestigde zich er een café-concert, waardoor deze punt van het eiland een plek van vermaak werd. Deze zaak overleefde echter de grote overstromingen van 1879 niet, die het verwoestten. Een beslissende stap werd gezet in 1884 toen de staat het land aan de stad Parijs overdroeg. De stad transformeerde de punt vervolgens tot een stadstuin, wat leidde tot het ontstaan ​​van het Square du Vert-Galant. De zeer lage ligging, bijna op het niveau van de Seine, werd bewust behouden en verklaart waarom de tuin tijdens grote overstromingen nog steeds geheel of gedeeltelijk onder water kan komen te staan. De tuin is ontworpen als een ware groene boeg van het Île de la Cité. Het plein werd geleidelijk aan een thuis voor een verscheidenheid aan boomsoorten: paardenkastanjes, esdoorns, walnoten, ginkgo's, robinia's, catalpa's, lindebomen en, met name, een treurwilg aan het uiteinde. De ligging biedt een onbelemmerd uitzicht op het Louvre, de Pont des Arts, het Institut de France en het Hôtel de la Monnaie. Begin jaren vijftig beleefde het plein ook een periode die verbonden was met de Parijse artistieke avant-garde: Guy Debord en verschillende leden van de latere Lettristische Internationale ontmoetten elkaar er regelmatig, waardoor het tijdelijk een van hun ontmoetingsplaatsen werd. Op 26 maart 1958 werd het plein aangewezen als beschermd monument. Ondanks de ligging in het hart van Parijs heeft het sindsdien zijn karakter behouden als een kleine, driehoekige tuin aan het water, gedomineerd door het standbeeld van Hendrik IV en bereikbaar vanaf de oever van de Pont-Neuf.

Een prachtige plek om te ontspannen en te genieten van een schitterend uitzicht! Dichtbij restaurants en kleine zaakjes voor een hapje of drankje, vooral afhaalrestaurants.

Op het puntje van Île de la Cité bevindt zich deze prachtige groene ruimte, die met zijn rust en stilte de perfecte plek is voor een picknicklunch, met voldoende zitplaatsen.

Was mooi

Dit kleine eilandje in het hart van Parijs is aangenaam, met zijn goed onderhouden park. Maar het is er erg druk.